عشق رهایی از قفس تن

تو مرا می فهمی

من تو را می خواهم

وهمین ساده ترین قصه یک انسان است

تو مرا می خوانی

من تو را ناب ترین شعر زمان می دانم

و تو هم می دانی

تا ابد در دل من می مانی

...

آرزويم اين است نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد...

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز....

و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي....

عاشق آنكه تو را مي خواهد...

و به لبخند تو از خويش رها مي گردد...

و ترا دوست بدارد به همان اندازه كه دلت مي خواهد

                                                    چه دلپذیراست

ا                                          اینکه گناهانمان پیدا نیستند
                                                وگرنه مجبور بودیم
                                       هر روز خودمان را پاک بشوییم
                       شاید هم می بایست زیر باران زندگی می کردیم
                             و باز دلپذیرو نیکوست اینکه دروغهایمان
                                  شکل مان را دگرگون نمی کنند
              چون در اینصورت حتی یک لحظه همدیگر را به یاد نمی آوردیم
               خدای رحیم ! تو را به خاطر این همه مهربانی ات سپاس ...

اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.
آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.

****

برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
از جمله دوستان بد و ناپایدار،
برخی نادوست، و برخی دوستدار
که دستکم یکی در میانشان
بی‌تردید مورد اعتمادت باشد.

****


و چون زندگی بدین گونه است،
برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
که دستکم یکی از آن‌ها اعتراضش به حق باشد،
تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.

****
و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی
نه خیلی غیرضروری،
تا در لحظات سخت
وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگه‌دارد.

****

همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی
نه با کسانی که اشتباهات کوچک می‌کنند
چون این کارِ ساده‌ای است،
بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر می‌کنند
و با کاربردِ درست صبوری‌ات برای دیگران نمونه شوی.
****
و امیدوام اگر جوان هستی
خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
و اگر رسیده‌ای، به جوان‌نمائی اصرار نورزی
و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

****
امیدوارم سگی را نوازش کنی
به پرنده‌ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می‌دهد.
چرا که به این طریق
احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

****
امیدوارم که دانه‌ای هم بر خاک بفشانی
هرچند خُرد بوده باشد
و با روئیدنش همراه شوی
تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.

****
 و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
که اگر فردا خسته باشید، یا پس‌فردا شادمان
باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید

پرسیدند : هنگام غروب , خورشید چرا زرد رنگ است ؟
گفت : از بیم جدایی .
خورشید , با همه ء درخشندگی در پایان هر روز, ناپدید می شود و جای خویش را به تاریکی می دهد ولی آفتاب عشق , جاودانه در آسمان دل می درخشد و جان می بخشد و این روزی است که شبی بدنبال ندارد .
پرسیدم : عشق چیست ؟ گفت : آتشی است .
گفتم : مگر آن را دیده ای ؟ گفت : نه در آن سوخته ام .
عشق را با تمام وجود فریاد بزن تا به جهانیان ثابت کنی : " تمام مسیرها به سمت مشترک مورد نظر اشغال نمی باشد . "
به كوه گفتم عشق چيست؟! لرزيد
به ابر گفتم عشق چيست؟! باريد
به باد گفتم عشق چيست؟! وزيد
به پروانه گفتم عشق چيست؟! ناليد
به گل گفتم عشق چيست؟! پرپر شد
به انسان گفتم عشق چيست؟!
اشك از ديدگانش جاري شد و گفت:
ديوانگيست!!!

                                           يه روزي فكر ميكردم بدون تو ميميرم
                                          پيش خودت ميگفتي تو چنگ تو اسيرم
                                            يه روزي فكر ميكردم كنار تو ميمونم
                                              تا دنيا دنيا باشه از عشق تو ميخونم
                                          يه روزي فكر ميكردم برام خيلي عزيزي
                                          اگه يه روز نباشي دل رو به هم ميريزي
                                            يه روزي فكر ميكردم صادق و باوفايي
                                             اما حالا ميبينم از اين حرفا رهايي
                                            برام ديگه مهم نيست عاشق من نباشي
                                        فقط مي خوام خيلي زود از پيش من جدا شي
                                            فقط بدون كه ديگه تو قلب من تو مردي
                                              خيلي وقته ميدونم قلبم و از ياد بردي
                                              منم ميخوام رها شم ميخوام با تو نباشم
                                                 منم ميخوام مثل تو با يكي آشنا شم
                                           الان ديگه ميفهمم كه عشق تو سراب بود
                                         خدا رو شكر تو قلبم هنوز يه قطره آب بود
                                                خداحافظ عزيزم.حال دلت خرابه
                                            تو ديگه هيچي نيستي عشقت مثل حبابه

عشق يعني مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني در جهان رسوا شدن

عشق يعني اشك حسرت ريختن

عشق يعني لحظه هاي التهاب

عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

عشق يعني ديده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن

عشق يعني سروراي آويختن

عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني عطر گلهاي سفيد

عشق يعني مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني در جهان رسوا شدن

عشق يعني اشك حسرت ريختن

عشق يعني لحظه هاي التهاب

عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

عشق يعني ديده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن

عشق يعني سروراي آويختن

عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني عطر گلهاي سفيد

عشق يعني يك بغل دلدادگي

حسادت ميکنم به رنگ ديوار?وقتي که اتفاقي سايش بدنت به پوستش را حس ميکند.

ميکنم?به آفتاب وقتي با نوازش آرام پوستت به گرمي ميبخشد
حسادت ميکنم به برگ گياه
وقتي در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده و بي تاب و چرخان ميکند

وحسادت ميکنم به مادرت هم وقتي چند لحظه قبل از خواب به ياد تو لبخند ميزند و به تختت
که همه روزه به هم آغوشي شبت پريشان وبهم ريخته استو به فرش که چند تار مويت را
ميان پرزهايش نگه مي دارد و به آينه ات که هميشه و هر روز گرمي نگاهت را حس ميکند و
به کوچه ات?درختان باغچه ?چشمانت و به خودت وبه خدايت و به اين قلم که از تو نوشت

                                   

گاهي اوقات
گفتن بعضي کلمات
انقدر سخت مي شود
که شکستن بغض سينه براي هميشه نا ممکن است
دوستت دارم .. ...
مي نويسم ….
به همه مي گويم....
اما در مقابل ديدگانت
صدايي از من بر نمي آيد
مي خواهم فرياد بزنم
در آغوش بر گيرمت
اما ترديدي مبهم توانش را از من مي گيرد
حال تو مي روي 
نمی خواهم بروی 
بمان ...!
اما تمناي محاليست
که بمان و منتظر باش
دورتر مي شوي .
 و من دريغ از يک کلمه:
بمان ...!

انسان با سه بوسه تکميل مي شود

1- بوسه ی مادر که با آن پا به عرصه خاکي مي گذاري

2- بوسه عشق که يک عمر با آن زندگي مي کني

3- بوسه خاک که با ان پا به عرصه ابديت مي گذاري

نمي دانم چند شب و چند روز است كه من بي خبرم ....

 چند صبح گذشت و چند خورشيد به افق پيوست كه من در

انديشه هاي خويش سر در گريبان تنهايي ميان لبخند و

تكرار غوطه ورم .... چند شكوه جا مانده ؟ .... يادم نيست !

دلم براي تك تك نگاههاي سبز تنگ مي شود .... من ،‌شيفته

تازگي و هراسان از غار تنهايي ،‌ دست به سوي كليد نگاهي

 دراز كرده ام كه رمز تمام قفلها را داشته باشد ...

راستي خيال است اين يا وهم ؟ اميد است يا سراب ؟

 نمي دانم ... هنوز پس از عبور از تمام جاده هاي نفرت

و فريب ،‌ زشت و زيبا ،‌دروغ و حقيقت همچنان تازه تر از نسيم

 بهاريست دلم ... و به خود مي بالم كه شيفته زاده است

 مرا خالق جهان آفرين ! هر كه تن اين درخت استوار را به

 ناخن دل سنگي خراشيد ... سايه بانش را دريغ نكرد...

 زيرا كه درخت سرو... آزاده است و سرافراز و سايه

 تنها شعريست كه از بر کرده است.

بوسه يعني ...

بوسه يعني خلسه در اعماق شب

                     بوسه يعني مستي از مشروب عشق
                     بوسه يعني آتش و گرماي تب

بوسه يعني لذت از دلدادگي
لذت از شب، لذت از ديوانگي

                        بوسه يعني حس طعم خوب عشق
                        طعم شيريني به رنگ سادگي

بوسه آغازي براي ما شدن
لحظه ايي با دلبري تنها شدن

                                      بوسه سر فصل كتاب عاشقي
                                      بوسه رمز وارد دلها شدن

بوسه آتش مي زند بر جسم و حان
بوسه يعني عشق من ، با من بمان

           شرم در دلدادگي بي معني است
        بوسه بر مي دارد اين شرم از ميان

طعم شيرين عسل از بوسه است
پاسخ هر بوسه ايي بوسه است

                      بهترين هديه پس از يك انتظار
                      بشنويد از من فقط يك بوسه است

بوسه را تكرار مي بايد كرد
بوسه يعني عشق وآوازوسرود

                          بوسه يعني وصل جانها از دو لب
                          بوسه يعني پر زدن، يعني صعود

بیا با هم باشیم
 
بیا با هم باشیم ، از هم بگوییم ، با دل باشیم...
 
بیا من و تو برای هم باشیم و با عشق هم زندگی کنیم...
 
با عشق تو زندگی میکنم ، با تو نفس میکشم و با تو عاشقترینم!
 
عزیزم بیا تا در آن چشمان زیبایت نگاه کن، درون چشمهایت یک دنیا عشق میبینم!
 
درون چشمهایت فرداهای زیبای با تو بودن را می بینم!
 
بیا برای هم باشیم ، با هم بمانیم و در این راه نفسگیر زندگی همسفر هم باشیم!
 
بیا اولین و آخرین سفر را در این جاده زندگی با هم باشیم!
 
سفری به آن سوی سرزمین خوشبختی ، سفری به سوی مرز رسیدن!
 
بیا و یک لحظه دستانت را به من بده تا برای یک عمر آن را درون دستانم بگیرم

و بفشارم و دیگر حتی یک لحظه نیز آن را رها نکنم!
 
بیا و یک لحظه به چشمانم نگاه کن تا برای یک عمر چشمانت به چشمان من

 طلسم شود!
 
بیا و یک لحظه با من باش ، تا برای یک عمر با هم بمانیم عزیزم...
 
بیا برای هم باشیم ، از هم بگوییم با عشق باشیم!
 
بیا بگو آنچه در آن دل مهربانت میگذرد، بگو که چقدر مرا دوست داری !
 
میخواهم تا ابد با عشق تو زندگی کنم ، حتی اگر در کنارم نباشی !
 
میخواهم به عشق تو لحظه های سرد تنهایی را بگذرانم ،

 حتی اگر مرا دوست نداشته باشی!
 
بعد از تو عاشق می مانم ولی تنها میشوم ، خوشبخت می مانم ولی نا امید میشوم!
 
خوشبختی من یعنی عاشق تو ماندن ، و با عشق تو نفس کشیدن!
 
خوشبختی من یعنی به یاد تو بودن ، و با خاطرات تو زندگی کردن!
 
بیا بدون هم نباشیم ، نه من بی تو و نه تو بی من!
 
بیا با هم باشیم ، از هم بگوییم با عشق باشیم.....

این شعر رو نوشتم واسه عزیز دلم

باز هم امشب زیر لب صدایت می کنم

            اشک میریزم دو چشمم را فدایت میکنم

در نگاه خسته ات دنبال حرفی تازه ام

                     هر چه میخواهی بگو من هم دعایت میکنم

خسته ای طاقت نداریس رهایت میکنم

                      طاقت اشکت ندارم پس رهایت میکنم

رفته ای من مانده ام در انتهای عشق تو

                     رفته ام قربان عکست جان به پایت میکنم 

حقیقت دارد که تو می‌توانی با دست‌های من
     سه تار قلم مو را بنوازی و نُت‌های رنگ پریده را  فیروزه‌ای کنی
    ( باید بسیار زیسته باشی که این همه از آسمان آکنده‌ای)

    حقیقت دارد که من می توانم با شعر های تو
    با باران مشاعره کنم .. و بند نیایم
    ( باید بسیار گریسته باشم که این همه در واژه های تو غوطه‌ورم‌)

   تا من بنفشه ها را  میان شب های زمستان قسمت کنم ،
   تو یک خوشه انگور به صدایت  تعارف کن
   خطی از شعرهایت را که بخوانی ،سال ، تحویل می شود
   (حقیقت دارد که در حضور تو بودن .. همیشه از نبودن زیبا تر است